تصوری که از ۲۲ سالگیم داشتم این نبود قرار نبود چهره دختر ۲۲ ساله ای که به من اطلاق میشه انقدر خموده وافسرده حال بشه نمیدونستم روحم که ۲۲ ساله بشه ده برابر ۲۲ سال عمرش توخودش فرورفته و مچاله شده نمیدونم این هزارمین باره یا چندهزارمین باریه که به خود

آدم هایی که به راحتی کنارتان گذاشتم مرا ببخشید! تقصیر خودم نبود من همیشه از به عقب برگشتن نفرت داشتم. هرچه که بود و هرچه که شد سرم را بالا گرفتم و راهم را ادامه دادم. هیچ وقت سرم را برنگرداندم. من راه رفتم طول زندگی را راه رفتم و هرچه که شد باز راه ر